Her bir parçam savrulmuş etrafa
Yorgunluk yüzümde*yorgunluk her yanımda
En sevdiğim parçamdı kalbim
Çünkü en derinlerindeki sendin
Bahanelerle avuturdum kendimi
Geri dönceğini beklerdim
Kopardığın parçamı geri getirmen için
Kalbimi bana geri vermen için
Kalbim yerinde olmasa da duygularım yayılmış tüm bedenime
Ağlamam için yeterliydi zaman
Ağlamam için uygundu mekan
Sitemim gün geçtikçe artardı yalnızlığıma
Küserdim hayata ve yaşama o an
Ne kadar anlamsızdı benim için yaşamak
Çünkü yaptığım tek şey ağlamak..
Geri geldin..
Döndün sandım..
Sarılmanı beklerken*
Benden alabileceğin son parçamı da aldın!
Ruhum zaten koparılmıştı..
Ellerim zaten çoktan buz tutmuştu..
Son parçamı almadan önce karşıma geçtin ve birbirimize baktık
Yüzümde gülümseme vardı ama çaldığın kalbim kırık
Yapabildiğim tek şeydi ya ağlamak*
Ağlamak için gözlerim yok artık!
Gözlerin yok artık gülüm
Baktığım zaman içimi eriten o gözlerin
Son bakışın hala aklımda bir ok
Konuşamadım seninle*konuşamadım kahretsin
Ama ben sevdim çok sevdim seni
Seni seviyorum diyen dillere değil
Sen benim ağlayan gözlerime inan
Seni öylesine sevdiki bu asi yürek
Bak gözlerimde yaş var hala
Çünkü gözlerin yok yani hayat yok yaşamak yok
Bana hergün bakan o yüzün yok
Yanlızlığımda elini tutacağım aşkım yok sen yoksun
İşte bu nedenle bana yaşamak yok*hayat yok
Çünki gözlerin yok içimi okşayan bakışların yok
Şimdi ben sensiz ne yaparım bitanem
Sensizliğe mahkum etme beni aşkım
UNUT GÖZLERİM
sus artık ne olur ağlama yeter
ben unuttum sende unut gözlerim*
ne ismi aklımda nede gözleri
ben unuttum sende unut gözlerim
değmezmiş uğruna döktüğüm yaşlara
değmezmiş sevmeye aşık olmaya
değmezmiş ismini bile anmaya
ben unuttum sende unut gözlerim
bir rüya idi farzet gördüklerimizi
ben unuttum sende unut gözlerim
sevseydi terk edip gidermiydi hiç
ben unuttum sende unut gözlerin
YİNE AKŞAM OLUYOR
Bir gün daha sona erdi.Sabah yüzümüze gülen güneş bile aldı başını gitti.Şimdi sadece yıldızlar kaldı gökyüzünde.Artık bir tek o var simsiyahlığın içinde; ve gözlerin...
Onlarda yok olmuş, onlarda bırakıp gitmiş bizi.Kapkaranlık bir çölde hayal olmuş, kaybolmuş karanlığın derinliğinde.Kimbilir belki de umutlarımdı yok olan gözlerinle birlikte.
Ve Gökyüzü...
Karanlık...Birden bir çığlık koparıyor, ne olduğunu anlayamıyorum.Başımı kaldırıp yukarıya doğru ürkek bi bakış fırlatıyorum.O anda iri bir damlanın alnımı ıslatmasıyla kendime geliyorum.Bu gökyüzünün doğurduğu ilk yağmur damlası.Gürlemelerin ardı arkası kesilmiyor, toprak sancılı damlalar sıklaştıkça ıslanıyor, ıslandıkça kararıyor ve havaya güzel bir koku yayılıyor.
Güneş...
Çok geçmiyor aradan, güneş bütün güzelliğiyle karşıma çıkıyor.Birden daha ne olduğunu anlamadan sana ilişiyor gözlerim.Heyecanlanıyorum; toprak kokusu yerini hüzüne bırakıyor.Seni baştan başa süzmek istiyorum ama gözlerinde tıkanıp kalıyorum.Ve artık yanaklarından damla damla süzülen yaşları izliyorum.Utanıyorum kendimden, başımı öne eğiyorum.
Ve Sen Gidiyorsun...
Yorgun gözlerinle bana bir kez daha baktıktan sonra, arkanı dönüp hoşçakal diyorsun sanki.Gidiyorsun, öyle bir gidiyorsun ki ardında sadece bir çift yaşlı göz izliyor seni.
Sen gittiğinde, sen kokan rüzgarlar bekledi seni önce.Sonra hüzün kokan bu mahzun gözler...Ama geri dönmedin sen.Bir Gidişle Gittin...
Nurullah Tok
Onlarda yok olmuş, onlarda bırakıp gitmiş bizi.Kapkaranlık bir çölde hayal olmuş, kaybolmuş karanlığın derinliğinde.Kimbilir belki de umutlarımdı yok olan gözlerinle birlikte.
Ve Gökyüzü...
Karanlık...Birden bir çığlık koparıyor, ne olduğunu anlayamıyorum.Başımı kaldırıp yukarıya doğru ürkek bi bakış fırlatıyorum.O anda iri bir damlanın alnımı ıslatmasıyla kendime geliyorum.Bu gökyüzünün doğurduğu ilk yağmur damlası.Gürlemelerin ardı arkası kesilmiyor, toprak sancılı damlalar sıklaştıkça ıslanıyor, ıslandıkça kararıyor ve havaya güzel bir koku yayılıyor.
Güneş...
Çok geçmiyor aradan, güneş bütün güzelliğiyle karşıma çıkıyor.Birden daha ne olduğunu anlamadan sana ilişiyor gözlerim.Heyecanlanıyorum; toprak kokusu yerini hüzüne bırakıyor.Seni baştan başa süzmek istiyorum ama gözlerinde tıkanıp kalıyorum.Ve artık yanaklarından damla damla süzülen yaşları izliyorum.Utanıyorum kendimden, başımı öne eğiyorum.
Ve Sen Gidiyorsun...
Yorgun gözlerinle bana bir kez daha baktıktan sonra, arkanı dönüp hoşçakal diyorsun sanki.Gidiyorsun, öyle bir gidiyorsun ki ardında sadece bir çift yaşlı göz izliyor seni.
Sen gittiğinde, sen kokan rüzgarlar bekledi seni önce.Sonra hüzün kokan bu mahzun gözler...Ama geri dönmedin sen.Bir Gidişle Gittin...
Nurullah Tok
